KONCEPCJA CASTILLO MORALESA

TERAPIA NOWORODKÓW , DZIECI I DOROSŁYCH

Koncepcja została opracowana i rozwinięta w Argentynie ( główny ośrodek w Cordobie) przez Castillo Moralesa, lekarza rehabilitacji , badacza i naukowca. Jej korzenie sięgają doświadczeń , jakie autor zebrał obserwując życie rdzennych mieszkańców Ameryki Łacińskiej, pacjentów których spotykał na swej drodze i ucząc się od wielu specjalistów (Berty i Karela Bobathów, Vaclawa Vojty, Kabata).

W koncepcji możemy wyróżnić kilka części:

  • neuromotoryczną terapię rozwoju – dla dzieci z opóźnieniami rozwoju posturalnego, przepuklinami oponowo-rdzeniowymi i porażeniami obwodowymi

    celem terapii jest wspieranie dziecka w przyjmowaniu postawy wyprostowanej, skierowanej przeciwnie do siły ciążenia.

    W efekcie stymulacji stref motorycznych uaktywniamy określone mięsnie/grupy mięśniowe, regulujemy napięcie mięśniowe, stabilizujemy postawę i pobudzamy receptory w skórze, tkance łącznej i stawach.

Stymulacja wspomaga sekwencje ruchów na różnych etapach rozwoju sensomotorycznego oraz stanowi określony element całości sprzyjającej rozwojowi motoryki.

Terapia uwzględnia min. takie elementy jak: prawidłowe ułożenie dziecka (pozycjonowanie) wspierające rozwój ruchowy oraz ciszę motoryczną będącą narzędziem diagnostycznym oraz elementem terapii.

  • regulacyjną terapię ustno- twarzową, dla pacjentów z zaburzeniami sensomotorycznymi w obrębie twarzy, jamy ustnej i gardła

    Polega na stymulacji mięśni biorących udział w procesie mowy: mięśni oddechowych i klatki piersiowej, mięśni kontrolujących ustawianie głowy, mięśni twarzy i jamy ustnej. Terapia charakteryzuje się dużą skutecznością zarówno w pracy z dziećmi jaki i osobami dorosłym

    Należy pamiętać, że nieprawidłowe napięcie w obrębie w/w mięśni powoduje u noworodków i niemowlą w trudności w domykaniu ust, uchwyceniu piersi, ssaniu, połykaniu i żuciu. W późniejszym etapie życia przyczynia się do zaburzeń artykulacji.

  • zaopatrzenie w specjalne płytki podniebienne, w zależności od potrzeb pacjenta, w połączeniu z regulacyjną terapią ustno-twarzową

Głownym celem terapii jest uzyskanie przez pacjenta jak największej sprawności i samodzielności w codziennym funkcjonowaniu.

Osiąga się to przez :

  • poszerzanie możliwości komunikacji niewerbalnej i werbalnej

  • wspomaganie rozwoju sensomotorycznego i poprawę spostrzegania

  • regulację napięcia mięśniowego

  • poprawę postawy , aktywnego wyprostu i poruszania się

  • uaktywnienie i regulację funkcji orofacjalnych takich jak ssanie, połykanie, żucie , kontrola ślinienia , mimika i artykulacja

  • wspieranie własnej inicjatywy przy jedzeniu i piciu

  • poprawę funkcji oddychania

  • wspieranie kompetencji rodzicielskich

  • zapobieganie patologiom wtórnym

Zastosowanie koncepcji Castillo Moralesa

  • u dzieci z hiotonią mięśniową uwarunkowaną zespołami genetycznymi

  • w terapii wcześniaków

  • u noworodków z zaburzeniami funkcji ssania, połykania

  • u pacjentów z zaburzeniami żucia i mowy

  • w usprawnianiu pacjentów z dysfagią

  • przy schorzeniach nerwowo – mięśniowych

  • w porażeniach nerwu twarzowego – u dzieci i dorosłych

  • u pacjentów z zaburzeniami strukturalno – funkcjonalnymi (rozszczepy wargi, podniebienia)

  • u dzieci z porażeniem mózgowym

  • u pacjentów z uszkodzeniami czaszkowo - mózgowymi